Fits

[Ravensburger]

Fits 'Fill In The Spaces" Of hoe een Tetris variant toch kan boeien  .....

"FITS" - Fill in the Spaces !
Reiner Knizia
Ravensburger
1-4 Spelers (ong. 45 min)

Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat mijn eerste indruk, bij het in de hand nemen van het spel niet al te positief was.  De foto, of  liever de prent, sprak me niet onmiddellijk aan.  Wel kon ik onmiddellijk de  link leggen naar een eerder nostalgisch computer-spel anno begin jaren 80.
"Hmm.. weer een Tetris-variant ?" was mijn eerste reactie.
Ik zocht op de doos een foto van een gekende Vlaamse, ietwat kleinere en kalende televiesie-presentator die overduidelijk enthousiast dit spel zou aanprijzen met het alomgekend logo "Gezien op TV!" (Ik noem geen namen).
Het zoeken bleek tevergeefs, geen foto, geen presentator, maar wel de gekende gekleurde blokken in allerlei vormen.
Tot (mijn) grote verbazing is dit spel ontsproten uit het wiskundig brein van  "Reiner Knizia" 
"DOKTER" Riener Knizia ?  Een gelauwerd ontwerper met hopen geslaagde spellen op zijn naam heeft een Tetris-Blokken-variant op de markt gebracht ?" 

Geniaal of platte Commerce ?  Dat moest toen nog blijken !  Immers, een goede tafel-variant op de originele abstracte bestseller in computerland is al even zeldzaam als een geslaagde mop van Ben Crabbé.

De doos is natuurlijk van 'Ravensburger' kwaliteit, en is dan ook kinder-handjes-bestendig.  De bijgeleverde kaarten –vierkante- blijken wat dunnetjes uit te vallen, maar blijkt geen probleem daar men tijdens het spelveloop geen kaarten in de hand dient te houden. 
De meegeleverde constructies waarop de blokjes van allerlei vorm dienen geplaatst te worden zijn uit een lekker licht en stevig plastic gevormd.  Er zijn zelfs anti-slip voetjes voorzien, wat het per ongeluk omstoten van je constructie kan voorkomen. (Opgelet, deze omstoot-garantie geldt niet voor spelsessies gemengd met alcohol !).
De gekleurde blokjes uit stevig platic lijken zo onderaan je computer-monitor gevallen.  Heel herkenbaar en aangenaam om mee te spelen, ongeveer hetzelfde formaat, maar met minder scherpe hoekjes dan de gekende Blokus-tegels.

Bijgeleverde spelregels, in "crisis-besparend-maatregel" zwart-wit, zijn zeer duidelijk en bevatten veel voorbeeldtekeningen.  Men heeft snel de 'effe snel de regels doorbladeren' reflex bij zulke spellen .  Maar vergis je niet, de regels doornemen is wel degelijk nodig, daar de doelstelling en puntenstelling van dit spel iets anders verloopt dan je zou verwachten.

En daar heb je de onvermijdelijke vraag van die ene nieuwe speler : "Maar, hoe laat ik dan een onderste volledige horizontale rij "Poef" oplossen in het niets ? Hoe haal je je punten dan ?"
De oplossing is even geniaal als simpel :  "We tellen de niet gevulde plaatsen op je speelbord als minpunten, hoogste score wint." 

In de plastic, schuine houders  is plaats voorzien om een achtergrond karton te plaatsen, waarover een transparant deksel past dat tevens dienst doet als (verticale) blokkengeleider, en daarop schuif je je blokken.  Zo kan  je duidelijk zien welke vakken er al dan niet bedekt zijn op het einde van de spelronde.
Deze constructie is dan ook meteen de manier om verschillende soorten achtergronden, met verschillende soorten puntentellingen aan te bieden.  Zo speel je in een enkel spel 4 ronden (4 verschllende achtergronden).  Zo simpel, doch slim kan het zijn !

Een beetje creatieve ziel kan op die wijze zelf allerlei varianten bedenken op het thema.  Als ouder van 2 knutsel-enthousiaste kinderen was een korte namiddag snel gevuld !  En als ouder,  kan geen beloning groter zijn dan  kinderen die de niets-vermoedende mama belagen met hun "zelf uitgevonden spelletjes" !

Even snel googlen op internet leerde me alvast dat er nog creatieve(re ?) mensen zijn.  Er zijn zowel officiele als niet-officiele insteekkaart-varianten te vinden, allen te gebruiken met dit "FITS" spel.

Nu we het toch over een specifiek doelpubliek hebben, nml. Kinderen en families, had ik toch graag meegegeven dat dit spel waarschijnlijk niet de die-hard gamer zal kunnen bekoren.  Zo is er bijvoorbeeld ook geen tijdsdruk in dit spelmechanisme ingebouwd, wat een ervaren speler dikwijls als uitdaging ervaart bij eerder eenvoudige spellen. 
Maar een snel partijtje "FITS" als dessert na een stevig strategische bordspel als hoofdmaaltijd zou eventuele 'veelspelers' best kunnen smaken. 

Een andere, niet onbelangrijke, groep zijn de niet-spelers.  Je kent ze wel, familie of vrienden op bezoek voor het zoveelste obligate partijtje met taart, koffie en bijhorende indommelende oma.  En dan heb je nog de luidruchtige neefjes en nichtjes. 
Zet je met een aantal rond de tafel !  Het is snel gespeeld, makkelijk geleerd, en men hoeft z'n brein niet bont en blauw te concentreren op het spel zelf zodat er wat ruimte overblijft om de gezellige babbel verder te zetten.
Je kan achteraf ook natuurlijk schaar, papier en potloden boven halen om de mondjes van de schreeuwende kinderen te snoeren !  Of om oma bezig te houden ?  Iedereen gelukkig, toch ? 
En stel je voor, mischien krijgt iedereen de smaak te pakken en kan je eindelijk nog eens het, volgens je eega althans, gevreesde "ingewikkelde-spel-met-zeshoekige-tegeltjes" onder het stof vandaan halen !

Mijn conclusie is dus al even eenvoudig als het hiervoor besproken spel : Zoek je een ongecompliceerd familie-spel, een leuke 'instapper' of heb je last van een acuut 'ik-mis-de-jaren-'80' gevoel ? 
Leg dan een lekker donkere new-wave LP op, draag je fluo beenwarmers,vul je koffie-mok met E.T. afbeelding en leg "FITS" op tafel !

Have fun !
Bernie (Spelbunker.be)